ความทรงจำของเม็ดทราย

จดจำประโยคที่เคยอ่านผ่านตาจากหนังสือเล่มหนึ่ง....ของบินหลาฯ

บอกว่า ''การเดินทาง จะด้วยภาระหรือด้วยหัวใจ มันก็ทำให้เราได้เห็นสิ่งแปลกตาแปลกใจเหมือนๆกัน''

 ด้วยภาระหน้าที่ ทุกวันนี้ฉันเรียกได้ว่า...เดินทางอย่างมาก

และด้วยหัวใจ ฉันก็เรียกได้ว่า...ชอบเดินทางเป็นชีวิตจิตใจเลยทีเดียว

ทุกๆครั้งที่ได้ไปในที่แปลกตา ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบเอากระดาษแผ่นเล็กๆ มาเขียน

บอกเล่าเรื่องราวที่ได้เจอ ฉันชอบส่งจดหมาย รวมไปถึงโปสการ์ดหาคนอื่น รวมไปถึงตัวเองด้วย

บางครั้งที่เพื่อนที่ไปด้วยกันมักจะงง ว่านี่แกส่งหาตัวเองด้วยเหรอ?...

อ้าว ไม่งั้นใครมันจะส่งให้ฉันเล๊า.. เรียกได้ว่าเคยชินละมั้ง ทำซะชิน

ฉันรู้สึกว่ากระดาษแผ่นเล็กๆเหล่านั้น เป็นเหมือนเม็ดทราย ที่ฉันเก็บไว้ในขวดแก้ว

ฉันรู้สึกมีความสุข เวลาที่หยิบกระดาษแต่ละใบขึ้นมา แล้วนึกถึงภาพเก่าๆ

ที่เคยเอาชีวิตช่วงหนึ่งเข้าไปสัมผัส จากหนึ่ง เป็นสอง....สาม...สี่ นับๆดูก็ใกล้หลักร้อยเหมือนกันนะ

ฤดูฝน เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก หากเราได้นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วมองดูสายฝนจากทางหน้าต่าง

แต่เป็นเวลาที่ไม่เหมาะแก่การเดินทางเอาซะเลย เฉอะแฉะ อันตรายจากอุบัติเหตุก็น่ากลัวไม่น้อย

 ส่วนฤดูร้อน ก็คงเหมาะที่จะหลบแดดที่แสนจะร้ายกาจอยู่ในห้องแอร์เย็นๆมากกว่า

 ฤดูหนาว...แสนรัก แดดอ่อนๆ สายลมเย็นๆ กลิ่นหอมของต้นหญ้าและดอกไม้ริมทาง

...ฤดูแห่งความสุข และการรอคอย... ฉันมักเดินทางด้วยหัวใจ ไม่ใช่ด้วยภาระหน้าที่ ในฤดูนี้

....ใกล้แล้ว....ใกล้แล้วนะ อดนึกถึงตู้ไปรษณีย์สีแดงตามริมทางไม่ได้ ที่ไหนซักแห่ง

แล้วฉันจะแวะไปทักทายนะ อาจมีบางคนที่เคยได้กระดาษใบน้อยในปีที่ผ่านมา

บางคน เราอาจเพิ่งได้มารู้จักกันที่ตรงนี้

แล้วจะฝากความคิดถึงไปทักทาย เมื่อถึงเวลาเดินทางอีกครั้งค่ะ

คนที่เคยมีที่อยู่ของเรา มีการเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยค่ะ

นาฬิกาทราย 11/55 หมู่บ้านเพอร์เฟคพาร์ค แขวงคลองสองต้นนุ่น

เขตลาดกระบัง กรุงเทพ 10520

edit @ 27 Dec 2007 10:09:07 by นาฬิกาทราย