เดินออกมาจากเมื่อวาน -_-''
posted on 15 Feb 2008 10:25 by sandglass in InTheBottleจำเมื่อครั้งที่ไปอบรมเมื่อเร็วๆนี้ได้
ปกติฉันมักไม่ค่อยจะคุ้นกับลักษณะของการพูดคุย แบบจิตวิทยาเหมือนที่เคยเห็นในหนังฝรั่งเท่าไหร่นัก
และไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเล่าเกี่ยวกับเรื่องราวที่เป็นส่วนตัวมากๆ
กับคนที่ไม่คุ้นเคย.........
จากชุดคำถามที่วิทยากรใช้ คำบอกกล่าวต่างๆที่ได้ฟัง
ทำให้ฉันเกิดความรู้สึกคล้อยตาม ล่องลอย นึกไปถึงเรื่องราวต่างๆที่เขาถามถึง......
ฉันนึกถึง เรื่องราวในวัยเยาว์ ผู้ชายคนแรกในชีวิตที่ฉันรักสุดหัวใจ
คนที่เดินทางจากไปบนเส้นทางอันห่างไกล และไม่กลับมาอีกแล้ว
ฉันคิดถึงพ่อ และ.....ฉันร้องไห้ ท่ามกลางคนที่ฉันไม่ได้รู้สึกคุ้นเคย
น่าอายจังนะ -_-''
คำพูดที่วิทยากร อธิบายถึงความเป็นฉัน
เขาบอกว่า ฉันฝังตัวเองเอาไว้กับอตีต ความผูกพันธ์และเรื่องราวเก่าๆ
ฉันใช้น้ำตาปลอบประโลมให้ตัวเองมีความสุข
มันเป็นการน่ากลัวสำหรับตัวฉันเอง หากเกิดความรู้สึกอย่างนั้นแล้วไม่พยายามที่หยุดตัวเอง
ไม่ใช่เฉพาะเรื่องพ่อเท่านั้น ทุกเรื่องที่ผ่านมาในชีวิตฉัน
เขาบอกให้ฉันเรียนรู้ที่จะปล่อยวางมันซะบ้าง
เพราะชีวิตฉันต้องมีพรุ่งนี้ ฉันยังต้องไปข้างหน้า
มันถึงไม่แปลกงัยที่ฉันใช้เวลาจมอยู่กับน้ำตาเป็นปีๆ
ในขณะที่คนอื่นใช้เวลาเป็นวัน สัปดาห์ หรือเพียงไม่กี่เดือน
ฉันรู้ และกำลังพยายามที่จะเดินออกมาจากเมื่อวาน
ฉันกำลังมองหาเพื่อนใหม่ๆบ้างนอกจากน้ำตาที่คุ้นเคย
edit @ 15 Feb 2008 11:17:28 by นาฬิกาทราย
ทรายเองก็ยังคงเดินอยู่ในช่วงเวลาที่หยุดลงเมื่อวันวานที่แสนนาน และก็ยังคงรู้ตัวเองว่าจะต้องเดินบนเส้นทางของวันวานไปอีกนาน
ก็ตัวเราทั้งหมดที่เป็นอยู่ ถูกสร้างขึ้นมาจากอดีต
จะยิ้ม จะหัวเราะ จะร้องไห้
ถ้าไม่มีเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้นในวันก่อนมาเปรียบเทียบ
ก็อาจไม่มีความรู้สึกอะไรกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้นเลย
ให้วางอดีตไว้แค่อดีต
เดินไปข้างหน้า
ฟังดูก็ดีน่ะ
แต่มันวางได้ไหมละนั่น
#1 By [Greentale] on 2008-02-15 10:51